گاهی بعد از اینکه سر کودکمان داد میزنیم، یک فکر آزاردهنده میآید:«نکنه با همین یک بار، دلبستگی بچهام خراب شد؟»
خبر خوب این است که رابطه والد و کودک از یک لحظه یا یک اشتباه ساخته نمیشود.رابطه، حاصل مجموعهای از تعاملات در طول زمان است.
پژوهشها چه میگویند؟دلبستگی در بستر رابطهی مداوم کودک و مراقب شکل میگیرد. بنابراین بهتر است به جای تمرکز وسواسگونه روی «هرگز اشتباه نکردن»، روی کیفیت کلی رابطه و توانایی والد برای پاسخگویی و بازگشت به ارتباط تمرکز کنیم.WHO نیز مراقبت پاسخگو را بخشی مهم از حمایت از رشد اولیه میداند و بر حمایت از خود والدین و مراقبان تأکید میکند.
پس اگر اشتباه کردیم چه؟برگردیم.
مثلاً:
«من عصبانی شده بودم و با صدای بلندی حرف زدم. میدونم ترسیدی. متأسفم که صدای من بلند شد. بیا دوباره دربارهاش حرف بزنیم.»
این جمله به کودک یاد میدهد:اختلاف و ناراحتی میتواند اتفاق بیفتد و رابطه میتواند دوباره ترمیم شود.البته عذرخواهی به این معنی نیست که هر رفتاری از کودک پذیرفته شود.
میتوانیم همزمان بگوییم:
«من نباید داد میزدم؛ ولی زدن خواهر/برادرت هم قابل قبول نیست. بیا راه دیگری پیدا کنیم.»
هدف، «والد کامل» بودن نیست.

هدف، ساختن رابطهای است که در آن بعد از سختیها بتوانیم دوباره به هم وصل شویم.
آخرین باری که احساس کردی با کودکت ارتباطت قطع شده، چه چیزی میتوانست به برگشتن دوبارهتان کمک کند؟
منابع:
World Health Organization. (2020). Improving Early Childhood Development: WHO Guideline.